Wychowanie dziecka w rodzinie naturalnej i adopcyjnej.

Szanowny Panie / Szanowna Pani, prosimy o poświęcenie kilku minut na wypełnienie poniższej ankiety.

Zabezpieczony

Drodzy Państwo!

Jestem studentką na II roku studiów magisterskich, o kierunku : pedagogika opiekuńczo - wychowawcza z elementami pomocy społecznej, na Wyższej Akademii Humanistyczno - Ekonomicznej w Łodzi. Przeprowadzam ankietę wśród rodziców naturalnych oraz adopcyjnych dzieci. Tematem niniejszej ankiety jest: Wychowanie dziecka w rodzinie naturalnej i adopcyjnej. Informacje pozyskane z ankiety posłużą tylko i wyłącznie do celów naukowych. Głównym celem jest zapoznanie się z Państwa opinią. Ankieta jest anonimowa. Bardzo proszę o szczere odpowiedzi na poniższe pytania.

Należy zaznaczyć jedną poprawną odpowiedź w pytaniach zamkniętych, o ile nie wskazano inaczej. W pytaniach otwartych, proszę o udzielenie własnej odpowiedzi.

Metryczka

Wybierz jedną odpowiedź

Jestem rodzicem biologicznym.

Jestem rodzicem adopcyjnym.

Wiek

Wybierz jedną odpowiedź

Od 20 lat do 35 lat

powyżej 35 lat

Co rozumie Pani/Pan przez pojęcie ,,wychowanie dziecka przez rodziców”?

Czy zauważyła Pani/Pan różnice w dostępie do informacji na temat wychowania między rodzicami naturalnymi a adopcyjnymi?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak.

Nie wiem.

Nie zwróciłam/em na to uwagi.

Nigdy mnie to nie interesowało.

Nie.

Czy oczekiwanie na narodziny dziecka/doświadczenia związane z adopcją miały wpływ na Pani/Pana wiedzę na temat wychowania dziecka?

Wybierz jedną odpowiedź

Na pewno tak.

Raczej tak.

Nie wiem.

Nie zastanawiałam/em się nad tym nigdy.

Nie.

Jak Pani/Pan uważa czy rodzice adopcyjni mają specyficzną potrzebę poszukiwania informacji dotyczącej wychowania, która może się różnić od potrzeb rodziców naturalnych?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak.

Nie wiem.

Nie interesowało mnie to nigdy.

Raczej nie.

Na pewno nie.

Jaki okres podczas wychowania swojego dziecka był dla Pani/Pana najcięższym?

Wybierz jedną odpowiedź

Gdy dziecko weszło w wiek dojrzewania płciowego.

Gdy dziecko osiągnęło wiek szkolny.

Gdy dziecko osiągnęło wiek przedszkolny.

Na początku adopcji

Inne

Jakie są Pani/Pana główne źródła wiedzy na temat wychowania?

Wybierz jedną odpowiedź

Gdy dziecko osiągneło wiek przedszkolny.

Gdy dziecko osiągneło wiek szkolny.

Gdy dziecko weszło w wiek dojrzewania płciowego.

Na początku adopcji.

Inne

Jak Pani/Pan uważa, czy istnieją różnice w postawach rodzicielskich między rodzicami naturalnymi a adopcyjnymi?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak.

Nie wiem.

Nie interesowało mnie to nigdy.

Raczej nie.

Na pewno nie.

Jakie jest Pani/Pana zdanie na temat obowiązków dziecka w domu?

Wybierz jedną odpowiedź

Moje dziecko nie ma żadnych obowiązków w domu.

Moje dziecko pomaga w różnych pracach domowych, dzięki temu czuje się potrzebne.

Nie powierzam dziecku żadnych zadań, ze względu na to że musiałabym/bym po nim poprawiać.

Lepiej i szybciej zrobię wszystko sama/sam.

Moje dziecko nie jest wystarczająco dobre w tym co robi, aby powierzyć mu jakąkolwiek czynność.

Co sądzi Pani/Pan o dzieciach, które mają odmienne poglądy od swoich rodziców?

Wybierz jedną odpowiedź

Dziecko ma prawo mieć swoje poglądy, swoją indywidualność, którą rodzic powinien szanować. W wychowaniu dziecka ważny jest dialog pomiędzy rodzicem a dzieckiem.

Dziecko które jest dobrze wychowane powinno mieć takie same poglądy jak jego rodzice.

Jeżeli dziecko ma inne poglądy od swoich rodziców, to znaczy że jest to wina jego rodziców.

Jeżeli dziecko ma inne poglądy od swoich rodziców, to znaczy że jest rozpieszczone.

Nie wiem, nie interesuje mnie ten temat.

Jeżeli dziecko wykona samodzielnie jakąś pracę, to pomimo niedociągnięć:

Wybierz jedną odpowiedź

Udziela mu Pani/Pan pochwały, a usterki usuwa sama/sam, tak aby dziecko nie widziało, gdyż mogłoby się zniechęcić.

Wskazuje Pani/Pan usterki i udziela słownego skarcenia dziecka.

Wskazuje Pani/Pan usterki, dziecko dostaje karę.

Wskazuje usterki, jednak chwali go Pani/Pan za podjęcie próby wykonania zadania. Pokazuje mu jak poprawnie wykonać tą czynność.

Nigdy nie każe mu Pani/Pan robić coś samemu. Uważa Pani/Pan że lepiej czuwać nad wszystkim co robi dziecko.

Co najbardziej denerwuje Panią/Pana w zachowaniu swojego dziecka?

Wybierz jedną odpowiedź

Zdarzają się takie sytuacje gdy moje dziecko coś przeskrobie jednak staram się nigdy nie denerwować jego zachowaniem ale je zrozumieć. Uważam że ma prawo popełniać błędy i się na nich uczyć.

Nigdy się tak nie zdarzyło żeby moje dziecko mnie czymkolwiek zdenerwowało.

Denerwują mnie jego żarty, gdy się wygłupia w nieodpowiednim momencie.

Denerwuje mnie gdy dziecko mnie nie słucha i wykonuje moje polecenia inaczej niż mu to kazałam/kazałem.

Denerwuje mnie swoim sposobem bycia, tym jak się wyraża, ubiera, jakiej muzyki słucha, itp.

Czy zgadza się Pani/Pan z tym, że dziecko powinno uczyć się rozwiązywania problemów za pomocą dialogu, przy unikaniu siłowego rozwiązywania problemów bez względu na okoliczności jakie zaistnieją?

Wybierz jedną odpowiedź

Dziecko nigdy nie powinno używać przemocy wobec innych. W wypadku problemów dziecko powinno być świadome że może zawsze liczyć na pomoc swoich rodziców.

Dziecko może użyć siły tylko w obronie własnej. W wypadku problemów dziecko powinno być świadome że może zawsze liczyć na pomoc swoich rodziców.

Dziecko nie powinno używać siły w takich sytuacjach, jednak uważam że musi radzić ono sobie samo. Jeżeli będzie zdane tylko na siebie zahartuje się na przyszłość.

Dziecko powinno radzić sobie samo w takich sytuacjach. Nawet przy pomocy siły, rozwiązywać swoje problemy.

Nie interesuje się tym jak moje dziecko rozwiązuje swoje problemy.

Czy pomaga Pani/Pan w zadaniach domowych swojemu dziecku, jeżeli ma ono trudności w jego napisaniu?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak, zawsze sprawdzam i pomagam mu robić zadanie domowe. Wtedy dopiero mam pewność że jest dobrze zrobione.

Tak, jeżeli potrzebuje pomocy zawsze może na mnie liczyć.

Rzadko, uważam że sam powinien robić swoje zadanie.

Moje dziecko nie potrzebuje mojej pomocy.

Nie.

Czy rozmawia Pani/Pan z dzieckiem na temat dnia spędzonego w szkole?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak zawsze.

Raczej tak.

Nie mam czasu na takie rozmowy.

Nie, nie widzę takiej potrzeby.

Nie, nie chce mi się.

Czy interesuje się Pani/Pan jakie dziecko ma relacje ze swoimi rówieśnikami?

Wybierz jedną odpowiedź

Zdecydowanie tak.

Raczej tak.

Nie uważam żeby było to ważne.

Nie mam czasu na takie rzeczy.

To jego życie, nie widzę takiej potrzeby.

Czy jest Pani/Pan na bieżąco ze sprawami swojego dziecka w środowisku szkolnym?

Wybierz jedną odpowiedź

Oczywiście że tak. Często dzwonię do wychowawcy, aby kontrolować zachowanie mojego dziecka w szkole.

Tak, mam dobry kontakt z wychowawcą i w razie potrzeby rozmawiamy na temat mojego dziecka.

Myślę że tak, mój kontakt z wychowawcą ogranicza się do wywiadówek w szkole ale to wystarcza.

Moje dziecko nie potrzebuje nadzoru. To jego życie i jego sprawy.

Nie. Nie mam czasu na takie głupoty.

Czy w wychowaniu dziecka częściej stosuje Pani/Pan nagrody czy kary?

Wybierz jedną odpowiedź

Nagrody. Działają mobilizująco, nie byłabym/byłbym w stanie dać mojemu dziecku karę.

Nagrody i kary. Zależy od jego zachowania. Nagrody mobilizują a kary uświadamiają złe zachowanie.

Kary. Nagrody niepotrzebnie rozpieszczają dziecko.

Nie daję kar ani nagród. To jego życie niech robi co chce.

Nie przywiązuje do tego uwagi.

Jakie stosuje Pani/Pan nagrody w wychowaniu swojego dziecka?

Wybierz jedną lub więcej odpowiedzi

Nie stosuje nagród.

Spędzam z dzieckiem dodatkowy czas razem.

Przytulam moje dziecko.

Stosuję pochwałę słowną.

Dziecko dostaje słodycze.

Dziecko dostaje nową zabawkę.

Wychodzę z dzieckiem do kina.

Pozwalam mu oglądać film dla dorosłych.

Dostaje pieniądze.

Dostaje nowe ubrania.

Ma dodatkowy czas wolny na zabawę z rówieśnikami.

Może dłużej grać na komputerze, telefonie itp.

Może sam wybrać nagrodę.

Może wrócić późno do domu.

Może położyć się tak późno spać, jak tylko zechce.

Inne

Jakie stosuje Pani/Pan kary w wychowaniu swojego dziecka? (Można zaznaczyć więcej opcji.)

Wybierz jedną lub więcej odpowiedzi

Nie stosuje kar.

Rozmowa na temat jego zachowania.

Dziecko musi siedzieć samo w pokoju, aby mogło w ciszy przemyśleć swoje zachowanie.

Odbieram mu jego ulubione zabawki.

Odbieram mu telefon.

Ma zakaz oglądania telewizji.

Ma zakaz grania w gry.

Stosuje ,,klaps w tyłek”

Dziecko stoi w kącie.

Bije je aby zmądrzało.

Nie dostaje posiłku.

Ma karę na jedzenie słodyczy.

Ma zjeść to czego nie lubi, np. brukselka.

Ma zakaz widywania się ze swoimi znajomymi.

Musi czytać książki i się uczyć do końca dnia.

Inne

Czy poświęca Pani/Pan czasu swojemu dziecku w ciągu dnia?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak zawsze.

Raczej tak.

Od czasu do czasu.

Nie, nie mam na to czasu.

Nie, nie ma takiej potrzeby.

Z jakimi trudnościami borykał/a się Pan/Pani podczas najcięższego okresu w wychowaniu swojego dziecka?

Wybierz jedną lub więcej odpowiedzi

Konfliktowość

Słabe wyniki w nauce

Brak prawdomówności ze strony dziecka.

Brak opanowania ze strony dziecka.

Problemy emocjonalne (lęk, poczucie odrzucenia , trudności z nawiązywaniem bezpiecznych więzi emocjonalnych)

Trudności dziecka ze zrozumieniem swojej tożsamości i pochodzenia.

Problemy wychowawcze związane z historią, traumy np. utrata rodziców biologicznych.

Inne

Czy stara się Pani/Pan organizować czas swojemu dziecku po powrocie ze szkoły?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak, inaczej nic sensownego by nie robiło.

Tak, jednak uzgadniam to z moim dzieckiem.

Nie ma takiej potrzeby, wie co od niego oczekujemy, co ma robić.

Nie, po szkole może robić co chce.

Nie, nie chcę je dodatkowo obciążać czymkolwiek.

Czy Pani/Pana dziecko sprawia wychowawcze problemy?

Wybierz jedną odpowiedź

Tak, często.

Czasami się zdarzają.

Może raz, góra dwa razy.

Nie, nigdy nie mieliśmy żadnych problemów wychowawczych z naszym dzieckiem.

Nie mam zdania na ten temat, nie interesuje mnie to.

Jakiego typu problemy wychowawcze sprawia Pani/Pana dziecko? (Można zaznaczyć więcej opcji)

Wybierz jedną lub więcej odpowiedzi

Moje dziecko nie sprawia żadnych problemów wychowawczych.

Nieposłuszeństwo.

Agresja.

Brak samodyscypliny.

Problemy z nauką.

Trudności z komunikacją.

Zaburzenia jedzenia.

Problemy emocjonalne.

Uzależnienia.

Brak motywacji.

Problemy z higieną osobistą.

Problemy ze snem.

Niska samoocena.

Inne

Czy Pani/Pana zdaniem inaczej odbywa się proces wychowania dziecka w rodzinie naturalnej a adopcyjnej?

Wybierz jedną odpowiedź

Oczywiście że tak.

Raczej tak.

Nie wiem.

Nie.

Nie interesują mnie takie tematy jak wychowanie dzieci.

Czy Pani/Pana zdaniem, na zachowanie rodziców względem dziecka, ma wpływ jego pochodzenie (biologiczne, adopcyjne)?

Wybierz jedną odpowiedź

Oczywiście że tak.

Raczej tak.

Nie wiem.

Na pewno nie.

Nie wiem co mam na ten temat myśleć.

Czy Pani/Pana zdaniem, na zachowanie dziecka względem rodziców, ma wpływ jego pochodzenie (biologiczne, adopcyjne)?

Wybierz jedną odpowiedź

Oczywiście że tak.

Raczej tak.

Nie wiem.

Na pewno nie.

Nie mam zdania na ten temat.

Czy Pani/Pana zdaniem rodzice naturalnie borykają się z innymi problemami wychowawczymi aniżeli rodzice adopcyjni?

Wybierz jedną odpowiedź

Oczywiście że tak.

Raczej tak.

Nie wiem.

Na pewno nie.

Nie interesują mnie to.

Jakie jest miejsce dziecka w Pani/Pana rodzinie?

Wybierz jedną odpowiedź

Dziecko jest równoprawnym członkiem naszej rodziny. Ma swoje prawa i obowiązki jak każdy z nas i jak każdy z nas ma prawo do własnych poglądów. Dziecko od samego początku jest uczone tolerancji i szacunku wobec każdego członka rodziny, również niego.

Dziecko nie jest najważniejsze, jego zdanie i to co na chwilę obecną uważa że potrzebuje także nie jest ważne. Zdanie rodziców ma zawsze pierwszeństwo nad zdaniem dziecka, które jest nieporadne i niewystarczająco doświadczone aby mieć swoje poglądy.

Dziecko jest ,,dodatkiem" w naszej rodzinie. Nie może być jej częścią ponieważ kiedyś i tak nadejdzie taki czas że opuści naszą rodzinę i pójdzie ,,na swoje".

W naszej rodzinie staramy się tak zorganizować nasze życie aby jak najmniej czasu spędzać z dzieckiem. Jest to indywidualna jednostka która powinna zajmować się sama swoimi sprawami. Rodzice są tylko od zaspokojenia podstawowych potrzeb takich jak pożywienie, schronienie, ubrania, do momentu osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.

Dziecko jest częścią naszej rodziny. Troszcząc się o dziecko, podejmujemy wszelkie działania aby wiedzieć co robi, z kim robi i jak robi. Nasze życie rodzinne kręci się tylko wokoło naszego dziecka. Daje nam to wszystkim poczucie bezpieczeństwa.

Stwórz ankiety online